புதன், 3 அக்டோபர், 2012

1. சமயம்

கவிதை - 14

"சமயம்"



*     இது மழை நீர் தேங்கியக் குட்டை அல்ல
       நகர்ந்துகொண்டே இருக்கும் ஆறு
       எல்லாப் பள்ளங்களையும் நிறைத்தே நகர்கிறது
       மறிக்கும் கற்களை மோதியும் உருட்டியும் விரைகிறது
       பொதுவாக
       பேதம் பிரிக்காமல்
       எல்லாவற்றையும் தன்மேல் மிதக்க அனுமதித்தபடியே உள்ளது
       ஆழ்ந்து பார்த்தால்
       இரகசியம் பகுத்தால்
       எப்பொழுதும் நம்மையே பிரதிபலிகிறது,

*     ஒழுங்கமைந்த வார்த்தைகள் போல் அல்ல பாதை
       அகன்றும் குறுகியும் சரிந்தும் சமமாயும்
       திட்டமிடப்படாத அனுபவங்களின் தொகுப்பு அது
       எப்பொழுதும் அவை
       நெறிகளை முன்வைத்தே வழிகாட்டுகின்றன
       அன்பும் ஒற்றுமையும் அமைதியும் முயற்சியும்
       குறிக்கோள்களாக முன்வைக்கப்படுகிறது,

*     எதை எதை கண்டு பயந்தோமோ ?
       எதை கண்டு வியந்தோமோ ?
       எதை சாத்தியமற்றதென்று நினைத்தோமோ ?
       அனைத்தையும் நேசி எனச் சொல்லி
       இயற்கையின் அரவணைப்பில் வாழ வழிசொல்கிறது
       முனைந்து போராடும் பரிணாம வளர்ச்சியில்
       வேறுபாடு சுட்டுகிறது,

*     இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டேயிருக்கலாம்
       எதை விட ? எதைச் சேர்க்க ?
       எல்லாமும் ஆகிய ஒன்றை பிரித்துப் பிரித்து அறிவதும்
       இதில் சாத்தியம்தான்
       வினாக்களும் விடைகளும் தோன்றிக்கொண்டேயிருக்கின்றன 
       பண்பாட்டுத் தளத்தின் நிறைகுறைகளோடு நகர்வுகள் உடையது
       வாழ்க்கையின் நினைவுகளையும் வரலாறுகளையும்
       தொகுத்துக் கொண்டேயிருக்கிறது
       கருத்துக்களின் மோதலோடு மோதி தவிர்த்தும் ஏற்றும்
       நீண்ட மரபுகளையும் செறிவுகளையும் அடித்தளமாய் கொண்டது 
       புதியவைகளை விலக்காமல் முன்னேறும் இயல்புடையது,
       எப்பொழுதும்
       மாற்றத்தின் மாறாத உண்மைகளால் பிணைக்கப்பட்டது.........



- பகு,
      

      

       

       


       
       
      

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக